Google Tag Manager (googletagmanager.com) izleme araçlarını kendisi yüklemez, onları yönetir. Asıl veri koruma konusu, yaydığı etiketlerdir.
Tag Manager ile en yaygın hata, konteynerde engellenmiş bir rıza aracının yeterli olduğunu varsaymaktır. Konteyner kod parçacığı <head> içinde olduğu sürece, sayfa yüklendiğinde googletagmanager.com'a bir bağlantı kurulur ve IP adresi Google'a iletilir — herhangi bir etiket tetiklenmeden önce. Konteynerin kendisi için bu, ancak rızadan sonra yükleyerek veya sunucu tarafında sunarak önlenebilir.
Google Consent Mode v2, dönüşüm verilerinin Google Ads'e akması gerekiyorsa Mart 2024'ten beri AEA reklam işlevleri için pratikte zorunludur. Ancak bir rıza aracının yerine geçmez: Consent Mode yalnızca Google etiketlerinin davranışını rıza durumuna uyarlar — durumun kendisi, bir rıza gereksinimlerini karşılayan bir banner tarafından yakalanmalıdır.
Sunucu tarafı etiketlemede, etiket yürütmesi kendi uç noktasına (genellikle bir alt alan adı) taşınır. Bu, yükleme süresini ve veri kontrolünü iyileştirir ancak rıza yükümlülüğünü taşımaz: istemci tarafında ayarlanmış tanımlayıcılara erişen sunucu tarafında tetiklenen etiketler de önceden rıza gerektirir.
Tag Manager onay gerektiren etiketleri (Analytics, Ads, piksel) reddetmeden önce veya ona rağmen yüklerse, bunlar için TDDDG § 25 fıkra 1 uyarınca hukuki dayanak eksiktir. Konteyner çağrısının kendisi zaten IP'yi Google'a (ABD) iletir.
Ücretsiz kontrol, sunulan HTML'yi analiz eder ve hangi hizmetlerin gömülü olduğunu, çerez banner'ının tespit edilip edilmediğini ve gizlilik ile iletişim bilgilerine bağlantıların bulunup bulunmadığını her bulgu için bir sınıflandırmayla gösterir. Hukuki danışmanlığın yerini tutmaz.
Bu metin bildiğimiz en iyi şekilde genel bir bilgidir, hukuki danışmanlık değildir. Bireysel durum için BT hukuku alanında uzman bir hukuk bürosuna başvurun.